martes, 20 de marzo de 2012

Empiezo con un P.A. (Progresa Adecuadamente, para los más jóvenes)


Un día vi a Eva con una chaqueta azul de punto alucinante de bonita, gruesa, y con un diseño que no había visto nunca.Pues casi me caigo de culo cuando me dijo que la había hecho ella, y que el diseño era suyo. Yo, que llevaba muuuuucho tiempo queriendo aprender a hacer algo con las agujas de tejer que tenía en casa (más allá de pinchar los bizcochos para saber si ya se les puede hincar el diente), tenía delante de mis narices a la que podía ser mi maestra!!

Mitones 1
 Se me encendió la bombillita y, chas, en dos minutos gestamos nuestra primera reunión de a tres, para empezar. Con una clara diferencia de clases: Eva, la profe, la que controla del tema, la que nos enseña, nos corrige y nos deja con la boca abierta; María, la que tiene unas nociones básicas que le dan un caché (como dice Eva) que hace que se pueda enfrentar, de salida, con esos ochos que ya habéis visto; y luego estoy yo, Cris, que ver tejer he visto mucho en casa, si, pero que cuando me vio Eva coger las agujas ni os cuento la cara que puso. Total, que en mi primera clase ya tuve que aprender a manejarme con esas cosas largas y con punta de una manera que no era natural para mí.

Mitones 2Mi primer proyecto tendría que haber sido un chal para envolverme con mis dos chiquis en el sofá, leyendo un cuento, en pleno invierno. Uno a cada lado, todos dentro del chal, cual filloa rellena. Pero no. Viendo mi catetez decidimos empezar por algo más básico: unos mitones rectos de canalé. No son para echar cohetes, pero no sabéis lo contenta que me puse cuando terminé de hacerlos. 
Además, así le di salida a parte de la lana preciosa de alpaca que mis suegros fantásticos me trajeron de su viaje a Perú. ¡Va por ellos!

Paso 1 realizado con éxito. Ahora estoy lista para el siguiente reto. Que se preparen mis agujas, que van a echar fuego.
(El patrón, que no puede ser más fácil, estará en los próximos días... o eso espero). 

lunes, 19 de marzo de 2012

Mi primer proyecto: gorro de ochos


He de decir que ya había hecho alguna cosilla a calceta, sobre todo para bebe, en ese boom que me dió con el primer embarazo de hacerle cositas al retoño (en el segundo el agotamiento pudo más que el boom...). Eso sí, todo punto jersey del derecho o del revés, mis conocimientos no daban para más.

Así que con nuestras (calceto)reuniones y con la gran suerte de tener una profe como Eva, que todo lo sabe, voy a aprovechar para aprender a hacer esos puntos tan chulos con los que nunca me atreví (y el siguiente paso será aprender a descifrar patrones, eso es otro mundo....)
En mi primer proyecto tenía muchas ganas de aprender a calcetar ochos, así que decidimos hacer un gorro con un ovillo bastante grueso que ya tenía (proyecto pequeño y con lana reciclada, perfecto para empezar).      

 

Para que me vayáis conociendo os diré que este pequeño proyecto me llevó tres o cuatro reuniones, vamos, más o menos un mes... y no es que sea lenta calcetando, es que me cuesta encontrar el momento para ponerme a ello. 
Por ahora no puedo hacerlo con niños porque les encanta tirar de las agujas (y recuperar los puntos no es mi fuerte), y cuando los niños duermen mi estado es, digámoslo así, incompatible con agujas de calcetar...es más compatible con sofá, cojín y mantita. 






Este es un detalle de mis deseados ochos. 
Próximamente estrenaremos sección de patrones y compartiremos el "cómo se hizo" para que os animéis con alguno de los proyectos que vamos haciendo.

¡Un abrazo y hasta el próximo post!
Ups, que no me he presentado...  ¡María a las agujas!






viernes, 16 de marzo de 2012

Breogán e unha torta de laranxa

Comezamos a nosa andadura por estes mundos dos blogues e seica tocoume inaugurar a min (Eva) as entradas que faremos a partir de xa. Así que sorte e alá imos! :)

Reunímonos en Breogán e como anfitriona elaborei o doce do día e mais a tisana. O doce foi unha loubada torta de laranxa, feita a partir dunha receita modificada de torta de mandarina. Aquí na foto podedes ver o aspecto final, apresentada cuns narcisos agoreiros de primaveira, e mais a deliciosa boneca que me regalou Cris a semana pasada. Falaremos dela nunha futura entrada, que ben a merece.  

 
TORTA DE LARANXA
Ingredientes:
- 4 ovos.
- 6 culleradas de manteiga.
- 80 gr. de azucre.
- 200 gr. de biscoitos secos.
- 2 culleradas de licor de laranxa.
- 100 gr. de nata líquida.
- 1 kg. de laranxas (4 pezas aproximadamente).
- Un pouco de fariña para o molde.

Preparación:
  1. Por unha banda, desfacemos coas mans os biscoitos nun bol e engadímoslle unha clara de ovo, a nata, a manteiga e o licor. Remexemos o conxunto para que os biscoitos vaian chuchando e amolecendo un pedazo.
  2. Por outra, batemos o resto dos ovos co azucre ata que collan un punto de neve, e engadímoslle a pel raiada dunha laranxa e o zume de outras dúas. Botamos esta mestura no bol dos biscoitos. Batemos mecánicamente.
  3. Quecemos o forno uns dez minutos a 190º e entrementres untamos un molde duns 24 cm. non moi alto con manteiga e fariña para que non pegue a torta.
  4. Vertemos a mestura no molde e empregamos as outras dúas laranxas para decorar a torta.
  5. Metemos o molde no forno e deixámolo cociñar 45 minutos. Deixámolo enfriar, desmoldámolo, enpratámolo e xa está listo para xantar :)
TISANA
Mesturei té vermello, estruga (ortiga) e pasiflora. Endozamos cun pouco mel. Estaba moi boa! :)

CALCETA
Hoxe acaparou a xornada a posta en marcha do blogue, así que a calceta non foi protagonista. De tódolos xeitos tivemos un pedaciño para adicarlle ao novo proxecto de María. Unha bonita chaqueta de bebé da que falaremos noutra entrada. Tiñamos un "expediente X" ben interesante e fomos quen de solucionalo. Pero, como xa dixen, esta é outra historia e contarémola outro día. Por hoxe xa chegou.


Próxima reunión, mércores 21 de marzo en Mondego.
Apertas, saúde, amor, doces e calceta!